Jaska de Bree

 

Inmiddels is het september 2017 en ben ik 66 Lentes (!?) oud, dochter van een drogist, geboren en getogen in oh oh Den Haag, mooie stad achter de duinen. Vanaf 1971 tot 2006 gestudeerd en gewerkt in respectievelijk Amsterdam (Nederlands), Arnhem (Kunstacademie), weer Amsterdam (Sociale Academie- HBO- en V.O.Inrichtingswerk,) Haarlem, weer Amsterdam (docente IW-SPH aan verschillende Hogescholen, auteur van zeven SPH studieboeken) en vanaf 2006 tot heden in Midlum, een dorp behorende bij de stad Harlingen. U weet wel, waar vandaan je naar Vlieland en Terschelling kunt oversteken. Van daaruit heb ik nog, samen met Piet Winkelaar, het deeltijd SPH curriculum voor de commerciële SPH opleiding aan het NCOI geschreven en heb nog meegewerkt aan een competentiegericht SPH curriculum voor de parttime opleiding SPH aan de Stendenhogeschool in Leeuwarden.

PRIVÉ WERD DEELS WERK

Sinds 1986 tot half twee woensdagmiddag, 16 maart 2016, leefde ik samen met mijn liefste en soulmate Bauke Kappers.


Vanaf 12-12-2002 tot 16 Maart 2016 werd ik mantelzorger thuis. Voor mijn allerliefste Bauke die helaas op zijn 50e een herseninfarct kreeg en halfzijdig verlamd raakte voor de rest van zijn leven. Na een jaar kreeg hij t.g.v. het litteken ook nog epilepsie.  Hij behield goddank zijn cognitieve vermogens , creativiteit en humor. Maar ons leven veranderde drastisch van de ene minuut op de andere. Bauke werd van een enthousiaste tvregisseur, muziek-en plezier makende oom, gitaarspeler in een orkest, alle dagen thuis kok, zee-en IJselmeerzeiler een ernstig gehandicapte man. Omdat hij aan het post-poliosyndroom leed was hij op zijn 50e fysiek al behoorlijk uitgeput. Hem was door zijn arts ernstig aangeraden te stoppen met werken. Hetgeen hij dan ook een paar maanden eerder had gedaan.

Onze perfect uitgebalanceerde relatie, bewust zonder kinderen en beide volop bezig in ons werk, raakte in de loop der tijd steeds meer uit balans. Na vier jaar besloten we uit Amsterdam, sinds 30 jaar onze geliefde woonplek, te vertrekken naar een rustigere, socialere omgeving waar een optimale zelfstandigheid mogelijker zou zijn. Het werd een groot huis, met rondom veel eigen grond en een slaapkamer en badkamer beneden. Aan het Harinxmakanaal in Midlum, bij Harlingen.

Daar startten we in 2006 een nieuw leven. We namen een labrador-retriever, Bauke trok de plaatselijke toneelvereniging uit het slop en regisseerde vijf jaar lang zelfgeschreven stukken met hen. Hij  had weer plezier gekregen in koken, ook al was dat lastig vanuit een rolstoel en met een hand. We kwamen graag en veel in Stadsschouwburg De Harmonie in Leeuwarden. Daar konden we alle soorten cultuur happen waar we in Amsterdam letterlijk niet meer bij konden. En waar een rolstoelbewoner riant terecht kon en ontvangen werd. We ontvingen oude en nieuwe vrienden en Bauke kookte graag voor ze.

Ik ruilde mijn Amsterdamse oratoriumkoor KCOV Excelsior in voor OVB Bolsward. Voor mij was en is zingen een levensbehoefte. Later kwam daar Kundaliniyoga bij. En niet te vergeten: het ontwaken m.b.t. het bestaan van een geestelijke wereld.

ER IS WERKELIJK MEER TUSSEN HEMEL EN AARDE

Léonne Meiresonne publiceerde eind 2012 op haar website het- in samenwerking met haar gidsen- geschreven  ‘Gidsjuweeltjes’. Een heldere, concrete uiteenzetting over de ware betekenis van de Mayakalender die eindigde eind 2012. Over de zingeving van ons bestaan hier: zielsontwikkeling. Geen religie, geen (ver)oordelende goddelijke instantie. Wijzelf kozen voor dit leven als mens om iets te leren t.b.v. onze persoonlijke ontwikkeling.  Een voortdurend proces van: geboren worden in de stof als mens, dit leven te leiden, het fysieke lichaam weer te verlaten en herboren worden in de geestelijke wereld, om op ons leven terug te blikken en conclusies te trekken om vervolgens op een door onszelf gekozen moment weer terug te gaan in de stof om een volgend leerdoel uit te werken. Volledig verantwoordelijk voor de keuzes in ons leven. We zijn hier uit vrije wil. We kozen zelf voor de omstandigheden waarin- en waar we geboren zouden worden. Wie onze ouders, familie zouden zijn. Welk land, welk milieu. Eindeloos reïncarneren, hier of daar, om te leren, om steeds meer en meer volmaakt en vol liefde te worden. Een goddelijke vonk, onderdeel van een almachtige oerbron. Die ooit alleen was en zichzelf uitdijde in ontelbare universums en uit zichzelf lichtwezens liet ontstaan die elk in staat waren om door vele incarnaties op verschillende werelden, zich verder te ontwikkelen, te groeien, naar een volmaakte staat van liefde. Omdat al die goddelijke vonken verbonden blijven met deze oerbron, blijft ook de oerbron zichzelf verder ontwikkelen.

Veel uitgebreidere-, recentere- en concrete zaken over dit alles is te vinden op haar website www.gidswerk.nl. U kunt ook de link gebruiken.

OP WEG NAAR EEN ZELF GEKOZEN LEVENSEINDE

Bauke werd in de loop der jaren steeds moeier van dit ernstig gehandicapte bestaan. Psychisch- hij kon toch niet meer zijn wie hij echt was- maar ook fysiek werd zijn leven-en daarmee ook het mijne, steeds zwaarder. Hij raakte uitgeput. Na dertien jaar was er geen enkel perspectief meer.

Mijn lief heef july 2015 om euthanasie gevraagd. Waar ik – ondanks het grote verlies dat mij te wachten stond-volledig in mee kon gaan. Onze huisarts en de scenarts gelukkig ook. Negen maanden verliepen tussen het besluit en de uitvoering. Een prachtige tijd waarin we ten volle afscheid konden nemen van dit leven met elkaar. Een tijd waarin we samen konden terugblikken en waarin hij mij kon troosten voor het komende verlies. In die maanden kon hij ook goed afscheid nemen van dierbare vrienden en familie. Samen maakten we een draaiboek voor zijn uitvaart. Hij nodigde vrienden en familie uit om kort iets over een bepaalde periode uit zijn leven te zeggen. We kozen o.a. zijn liedjes die hij voor onze nichtjes Bartèl en Yael schreef en songs voor een band waarin hij ooit speelden.

Hij vond het onnodig dat onze huisarts hem per infuus zou moeten doden. Hij kon het middel immers ook zelf oraal innemen. 16 Maart 2016 om 13.15 uur dronk hij thuis, op bed, het door onze huisarts aangereikte drankje. Kalm, tevreden, blij dat hij mocht gaan, is hij in mijn bijzijn ingeslapen. Overleden, over zijn lijden heen. Zo’n heengaan gun ik iedereen.

Dankzij de wetenschap dat de mens Bauke weliswaar was gestorven, maar niet zijn hogere zelf, en dat zijn ziel uit het fysieke lichaam op weg terug was naar de geestelijke wereld, was en is onze scheiding draaglijk. Via Leonne, die contact kon leggen met Bauke’s gids, kreeg ik een uur na zijn overlijden een concreet verslag over hoe hij uit zijn lichaam was gegaan. Zonder enig lijden, paniek of onrust, meteen vertrouwend op de geestelijke wereld. Een grote troost voor mij. Bauke geloofde zelf namelijk helemaal niet in een geestelijke wereld na dit leven. Hoewel hij de laatste maanden van zijn leven hier gevoeliger werd voor contact met die wereld.

NOODZAKELIJK BOEK

Vanaf 2014 begon ik een boek te schijven over al onze avonturen vanaf de ochtend dat ons beider leven totaal in elkaar stortte tot onze hier in Fryslan hervonden balans. Werktitel: De achtbaan. Zie button Werk in uitvoering als u het schrijfproces wilt volgen.

Pas sinds kort nam ik me voor om het boek nu ook daadwerkelijk te gaan schrijven. Het wordt een boek met een aantal thema’s die nodig indringender onder de aandacht van een groot publiek dienen te worden gebracht.

  • Taboe rond de dood: daardoor opgelegde levensplicht.
  • Euthanasie of hulp bij zelfdoding.
  • De- meestal onbekende- levensveranderende gevolgen van een CVA (beroerte); het jaarlijks grote aantal mensen (en hun omgeving!) die dit overkomt. De desinteresse hierin vanuit de medische stand: er valt niks aan te doen. De veelal te eenzijdige aandacht voor de fysieke revalidatie.
  • Ontbreken in ons leerpakket van algemene kennis over-en ervaring met die wetenschappen/leerscholen die het bestaan van een geestelijk universum aannemelijk maken. Zowel vanuit esoterisch- als vanuit natuurkundig (bijv. kwantummechanica) perspectief. De grote waarde daarvan voor de ontwikkeling van de mens en de aarde. Teveel nog wordt ons geleerd dualistisch en daardoor ook oordelend, te denken. Iets is waar of niet waar. Iets is goed of slecht.

Wat mij betreft binnenkort meer daarover onder de genoemde button.

MIJN OVERIGE WERK

Mijn hele leven stond eigenlijk in het teken van zorgen voor anderen. In mijn jeugd voor een altijd zieke moeder. In mijn werkzame leven, vanaf 1974, als sociaal pedagoog in opleiding, met psychiatrische cliënten, jeugd tussen 5 en 16 met ernstige gedragsproblemen en/of persoonlijkheidsstoornissen en met gedetineerden.

Omdat ik in al die residentiële settingen de kwaliteit van de sociaal pedagogische hulpverlener (in navolging van Piet Winkelaar noem ik ze liever sociaal pedagoog) onder de maat vond, besloot ik in 1985 om te solliciteren bij een HBO-Inrichtingswerkopleiding aan de Karthuizer sociale academie in Amsterdam. Met als doel niets minder dan het verbeteren van de kwaliteit van de inrichtingswerker. Het ging mij overigens vooral om het uitbannen van hun Calimerohouding, waardoor zij als beroepsgroep nauwelijks serieus werden genomen.

De HBO/IW opleiding van de toenmalige Sociale academie De Karthuizer in Amsterdam, stond in het werkveld goed bekend en werd geprezen om haar zakelijkheid. Daarmee werd bedoeld dat de studenten werden uitgedaagd om hun kwaliteiten ook daadwerkelijk in te zetten maar ook streng werden getraind en beoordeeld. Een gegeven wat na de conversie met HBO/J en tegelijk een fusie met andere sociale academies m.i. langzaam maar zeker teloor ging.

Ik besloot in 1990 om mijn beroepsgroep duidelijker te positioneren door het schrijven van een HBO/IW methodiekboek: ‘ De professionele inrichtingswerker’  (zie de download daarvoor onder de button non-fictie). Na de eerder genoemde conversieoperatie in 1992 waarin HBO-J en IW opgingen in de studie HBO-SPH, moest de tweede druk een andere titel krijgen. Het werd ‘ Sociaal pedagogische hulpverlening’; de ondertitel bleef het zelfde: –  profilering van de specifieke deskundigheid -. Voor de download daarvan t.z.t zie onder de button: Non-fictie.

De in deze boeken  beschreven kwalificaties op micro-, meso-en macroniveau, werden door het NIZW (nu Movisie) in 1996 als belangrijke bron gebruikt om de competenties van de beroepsgroep sociaal pedagogisch werker (MBO-HBO) te beschrijven.

Deze beroepenstructuur SPW (1997) werd vervolgens door het Landelijk Opleidingsoverleg SPH gebruikt als referentie voor hun Landelijk Opleidingsprofiel ‘ De creatieve professional’, die in 1998 het licht zag en diende als voor alle SPH-opleiding geldende kwalificaties. Mijn SPH magnus opus werd echter de driedelige serie ‘ Sociaal pedagogische hulpverlening’ waarin ik alledrie de SPH competenties en bijhorende 23 kwalificaties zoals in het profiel beschreven, vertaalde in concrete methodieken en methoden. In 2000 verscheen het 1e deel ; Grondslagen SPH’ (beschrijving van vier methodieken voor de sociaal pedagoog vanuit systeemtheoretische-, muzisch-agogische-, cognitief-gedragsmatige- en normatief-ethische uitgangspunten), in 2002 het 2e deel: Hulpverlenen (micro-niveau van beroepsuitoefening vanuit de vier methodieken) en in 2004 ‘ Condities’ (meso- en macro competenties).Voor verdere informatie over deze serie verwijs ik ook graag naar de link van mijn uitgeverij SWP, onder de button: Non-fictie. Verder was ik adviseur voor NIZW (nu Movisie), SPH instellingen, – opleidingen en voor het L.O.O.-SPH. Van 1992-2009

SCHRIJVEN VAN FICTIE

En dan last but not least: vanaf 1995 begon ik serieus met het schrijven van fictie. Meer daarover onder de button Fictie. De verhalen uit mijn prozadebuut ‘ Gek ben jezelf’ bij L.J.Veen uitgeverij in 1996, heb ik via mijn blog opnieuw gepubliceerd. Het leek me fijn als die verhalen anno op heden opnieuw gelezen kunnen worden.

4 thoughts on “Jaska de Bree”

  1. Hallo Jaska,
    Vandaag, bij het opruimen van mijn boekenkast, kwam ik ´Gek ben jezelf´ tegen, door jou gesigneerd. Met het vinden van dat boek kwamen ook de herinneringen boven.
    Wellicht herinner jij je mij nog: van SPH op de Haagse Hogeschool.
    Met mij alles goed, ik hoop met jou en Bauke van hetzelfde.
    Lieve groetjes van
    Joke

  2. Beste Jaska,

    Ik ben redacteur van http://www.gratis-boek.nl. Op gratis-boek.nl staan linkjes naar websites van auteurs en uitgeverijen die gratis ebooks aanbieden. Ik kwam je site tegen omdat je een aantal verhalen op je blog hebt staan uit je verhalenbundel. Is er een mogelijkheid om de hele bundel als pdf op je site aan te bieden ? Ik kan er dan vervolgens naartoe linken. Daarmee krijg je bezoekers naar je website en wordt je werk ook meer gelezen. Ik hoor graag van je.

    Met vriendelijke
    Peter van Wingerden
    gratis-boek.nl

    1. Beste Peter,

      Schandalig laat reageer ik op jouw email/aanbod. Om precies te zijn drie jaar later…..
      Dat komt omdat er in mijn leven sindsdien nogal heftige zaken zijn gepasseerd.
      Mijn lief Bauke die- zoals je kon lezen op mijn site- op zijn 50e een herseninfarct kreeg, heeft in july 2015 om euthanasie gevraagd waar ik volledig in mee kon gaan. Onze huisarts en de scenarts gelukkig ook. 16 Maart 2016 heeft hij een door de huisarts aangereikt drankje genomen waarna hij rustig is ingeslapen.
      Aandacht en onderhoud van mijn website moesten daarvoor wijken.
      Nu het stof is neergedaald zou ik graag gebruik maken van jouw aanbod.
      Mijn in 1996 uitgegeven verhalenbundel ‘Gek ben jezelf’ mag in zijn geheel op gratis-boek.nl . Ook mijn eerder geschreven SPH studieboeken.

      Maar nog belangrijker: ik wil mijn in 2014 begonnen boek met de werktitel De Achtbaan (zie onder werk in uitvoering) nu daadwerkelijk gaan schrijven. Heb geen zin om naar een uitgever te gaan. Als ik daar ook wat geld mee verdien, fijn. Maar mijn eerste doel is zoveel mogelijk mensen dit boek te laten lezen. Het omvat drie grote taboes: 1. Dood willen/euthanasie krijgen omdat het leven voltooid wordt geacht; om welke reden ook. Het lijkt erop alsof er een levensplicht bestaat. De angst voor zgn stervensdrang door de omgeving valt echt hierbij in het niets.
      2. De niet publiekelijk gekende desastreuze gevolgen van een CVA (beroerte), de grote hoeveelheid mensen die dit jaarlijks treft, de desinteresse hierin door de medische stand (er valt geen eer aan te behalen; er is aan de beschadiging niets te doen).
      3. De mogelijkheid van reïncarnatie, in het licht van zielsontwikkeling; het doel waarom wij op aarde zijn. Zonder religieus straf en beloningssysteem. Onze vrije wil staat buiten kijf. In dit licht gezien is dood gaan geen dood gaan, maar in de geestelijke wereld herboren worden. Het fysieke lichaam sterft. De ziel gaat terug naar de geestelijke wereld om te herstellen van dit laatste leven om zich daarna- samen met zijn/haar gids(en)- te buigen over de in dat leven behaalde doelen en wat beter had gekund.

      Ik moet weer eraan wennen om dagelijks mijn website te bezoeken.
      Er moet veel worden ge-update.!
      In afwachting van je reactie,

      met hartelijke groeten,

      Jaska de Bree

  3. Beste Jaska,

    Ik ben een zoektocht op internet gestart en kwam daarmee jouw naam en publicaties tegen.
    Aangezien mijn zoektocht niet voldoende heeft opgeleverd, neem ik de stap om jou te benaderen aangezien jij mij als deskundige en als mijn oud-docente op de Karthuizer Academie misschien een stapje verder kunt helpen.
    Ik vind geen mailadres, daarom hoop ik dat ik je ook op deze manier kan bereiken.
    Het gaat over het volgende:
    Ik heb in 1991 afgestudeerd aan de Karthuizer academie met het diploma HBO Inrichtingswerk.
    Na een carriere in de Jeugdhulpverlening en Kinderopvang als pedagogisch coach, ben ik nu werkzoekend.
    Ik ambieer een baan als docent Pedagogiek in het MBO. Voor het volgen van een KOPopleiding om een docentenbevoegdheid te halen is een diploma HBO SPH nodig.
    De examencommissie wil mij niet toelaten tot deze opleiding omdat zij HBO IW niet gelijkschalen aan HBO SPH… tot mijn grote verdriet.
    Ook andere opleidingen vragen vaak een vooropleiding HBO SPH en ik vrees dat daarmee mijn diploma IW niets meer waard is.
    Ik kan op internet niets vinden over de waardering van deze diploma’s. Met jouw ervaring kun jij mij misschien hierover informeren. Ik zou het heel prettig vinden als je via de mail met mij hierover wilt contacten.

    Hartelijke groet,

    Mirella Driesenaar

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *